پیش از این نتانیاهو مدعی شده بود که نسل دوم سانتریفیوژهای ایران در نطنز می تواند ایران را بیش از پیش به بمب اتمی نزدیک کند. یوسف بات نوشت، به نظر می رسد این اظهارنظر مبتنی بر فرضیاتی نامعتبر درباره قصد و ظرفیت هسته ای ایران است و فقط به درد تحریک تندروهای کنگره آمریکا می خورد.
وی افزود:« نکته اساسی این است که نتانیاهو در سخنان خود به این واقعیت اشاره نمی کند که ایران فقط بخشی از ذخیره گازی هگزافلوراید اورانیوم غنی شده 20 درصدی خود را برای استفاده در راکتو تحقیقاتی تهران خود تبدیل می کند. این نوع تبدیل، اساسا ربطی به برنامه تسلیحاتی ندارد.»
یوسف بات تاکید کرد:« غفلت از این واقعیت و تشبیه آن به بمب اتمی مثل این است که یک نفر فقط از موجودی بانکی خود سخن بگوید بدون اینکه از چک هایی که قبلا کشیده و از حسابش کسر شده سخنی به میان بیاورد.»
این کارشناس منع تولید و تکثیر اتمی آمریکا با اشاره به مذاکرات آتی ایران و غرب درباره برنامه هسته ای این کشور نوشت:« اگر غرب واقعا خواستار حل مساله غنی سازی اورانیوم است یک راه این است که به ایران پیشنهاد همکاری فنی برای تبدل سوخت جهت استفاده در راکتور تحقیقاتی تهران را بدهد.»
وی تاکید کرد: «این نوع کمک فنی یک بخش عادی از وظایف رسمی آژانس بین المللی انرژی اتمی در قبال کشورهای عضو است.» وی افزود:« علاوه بر این گروه 1+5 می تواند با تبادل همزمان گاز اورانیوم غنی شده در قبال سوخت اتمی برای راکتور تحقیقاتی این مساله و نگرانی را به راحتی حل کند.»
بات بار دیگر به اظهارات نتانیاهو اشاره کرد و گفت:« یک مشکل دیگر نتانیاهو این است که فکر می کند ایران می تواند فورا صداها سانتریفیوژ جدید را در نطنز نصب و راه اندازی کند. این حرف به لحاظ فنی کاملا بی اساس است. در حال حاضر تقریبا 12700 سانتریفیوژ نسل اولی در نطنز موجود است و نصب و راه اندازی 3 هزار سانتریفیوژ نسل دوم مستلزم چندین ماه زمان است و مثل راه اندازی یک تاسیسات جدید است. در گزارش آخر آژانس درباره ایران نیز تاکید شده است که فقط 180 سانتریفیوژ نسل دوم نصب شده است. بنابراین هشدار نتانیاهو بی اساس است.»
وی در پایان تاکید کرد که نصب و راه اندازی تاسیسات غنی سازی ناقض هیچ حقی در آژانس نیست و ایران این اقدامات را در چارچوب قوانین آژانس انجام می دهد.
به نوشته بات، متاسفانه اظهارات اخیر نتانیاهو درباره زمان دستیابی ایران به بمب اتمی برای اولین بار نیست که مطرح می شود . سال 1992 نیز وی که یک نماینده پارلمان بود مدعی شد ایران سه تا پنج سال با بمب اتمی فاصله دارد.
